Είναι πλέον καθιερωμένη η συμμετοχή μας σε δύο διοργανώσεις εργασίας με βάση το Γερμανικό πρωτόκολλο. Η μία είναι η παγκόσμια διοργάνωση το Hegewald στην οποία συμμετέχουμε από το 2005 και η άλλη η εαρινή ( VJP ) στην Βουλγαρία τα τελευταία τρία χρόνια.
Φέτος το ταξίδι μας στην Βουλγαρία ήταν πολύ δυσκολότερο από τις προηγούμενες φορές.
Το Σάββατο μετά το τέλος των δοκιμασιών του γκρουπ που παρακολουθήσαμε ξεκινήσαμε την εκπαίδευση και των δικών μας σκύλων. Η προσαρμογή τους στο Βουλγαρικό έδαφος θα έλεγα ότι ήταν αρκετά καλή αν εξαιρέσουμε την ιχνηλασία των λαγών η οποία ήταν αρκετά δύσκολη γιατί όλοι οι λαγοί ήταν μέσα στα αμπέλια τα οποία ήταν σε στύλους και οργωμένα, αλλά και πέρα από αυτό έφευγαν πολύ πριν και πολλά μέτρα μακριά. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί δικαιολογία για τους σκύλους μας, αλλά εκ των πραγμάτων δεν έχουμε την δυνατότητα αυτής της εκπαίδευσης στον τόπο μας.
Το πρωί της Κυριακής μας βρίσκει στα τερέν του Burgas με την Olga να κάνει μια καλή διαδρομή στην έρευνα, με αρκετές φέρμες, όμως στην ιχνηλασία του λαγού δεν τα πήγε καθόλου καλάενώ ήταν καλά προετοιμασμένη.
Πιστεύουμε ότι σημαντικό ρόλο έπαιξε η ευαισθησία της μύτης τηςστις πολλές μυρωδιές που υπήρχαν τριγύρω, αφού γενικά η έρευνά της είναι με πολύ υψηλά το κεφάλι πού σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας της, τη νευρικότητά της και ίσως να επηρέασε και λίγο ο οίστρος της αυτό την περίοδο,δεν της επέτρεψαν να πάει πιο ψηλά.
Δεν θα έλεγα ότι είμαστε ικανοποιημένοι από την απόδοση της σε σχέση με αυτό που ξέραμε αλλά όμως εκείνη την ημέρα ήταν αυτή.
Έτσι και ο Olia με τα δύο 10 αρια ( στην ιχνηλασία και στην μύτη ) και με την σημείωση στο φύλο αγώνα από τους κριτές ότι αποσύρετε λόγω ασθένειας, τελείωσε και η δική της πορεία.
Η ταλαιπωρία μας όμως δεν σταματά εδώ αφού η γαστρεντερίτιδα επεκτάθηκε στον Nero και στον Xawer για αρκετές ημέρας και έτσι το ταξίδι της επιστροφής έγινε μαρτυρικό.